Non entendo outro xeito de facer cinema. Sempre hai algo que ten que ver con poñer o corpo, expoñerse, prestarse, deixarse ir ou incluso desaparecer na película. Sempre hai algo físico no proceso. Ás veces ten que ver directamente con suxeitar e mover unha cámara ou incluso con colocarse diante do dispositivo. Pero moitas veces está na relación cos corpos que dirixes nunha escena ou no xeito de guiar a enerxía dun equipo. Suxeitar unha mirada, soster unha emoción, acompañar un impulso. Outras veces, simplemente, estás sentada nunha mesa, alguén fai unha pregunta, non sabes a resposta e buscas, necesitas responder e a solución sae de aí, das tripas, porque o corpo garda, o corpo sabe, integra e procesa. Ás veces incluso, estás sola e unha idea golpea no peito, e non deixa de golpear, e con sorte tes un boli a man e comezas a escribir. Interésame cando o inconsciente gaña a partida nos procesos de creación.

Este taller proponse acompañar o proceso creativo do alumnado, partindo destas ideas sobre o compoñente físico do cinema, pero dando total liberdade para a creación. O taller é unha proposta, un xogo, un acompañamento. As sesións organizarase a partir do visionado analítico de referentes primeiro e logo das propostas do propio alumnado. Tamén se levarán á práctica moitas cuestións a través de dinámicas de creación, traballo en equipo, exercicios de dirección de escena e improvisación.

Unha das claves do obradoiro será aprender a compartir os procesos, saber escoitar e incorporar propostas, permitir que os proxectos sexan permeables e entender os procesos de creación como algo aberto, fluído e en continua evolución.

Toda mirada nace dun corpo. Todas temos un corpo. Todos os corpos son válidos e todas podemos facer cinema dende os corpos.

Anxos Fazáns

– Introducir ferramentas para a ideación, a escritura de guión, o deseño da linguaxe formal, a dirección de escena, a produción e a edición de obras audiovisuais.
– Acompañar os procesos de creación dando claves que permitan ao alumnado afrontar con maior confianza o desenvolvemento e a materialización de obras audiovisuais propias tanto de ficción coma de non ficción.
– Axudar a entrenar a mirada cun espíritu analítico e crítico.
– Aprender a expoñer as ideas previas e os resultados ante un público
– Crear un espazo onde compartir e pensar o cinema en colectivo.