Desorientada e sen lembrar nada, Lucía esperta na casa da súa avoa Olvido. Ao non atopala, Lucía inicia a súa procura nunha aldea chea de pantasmas ameazada pola presencia dunha misteriosa empresa.

Fractal Fluid é un documental inmersivo que revela como os padróns fractais enlazan todo o vivo e dan forma a unha linguaxe silenciosa da natureza. En Alemaña, unha médica xubilada investiga de maneira independente as cristalizacións das gotas de auga. A través de imaxes microscópicas, descubre como as bágoas ou o sangue forman fermosos padróns fractais que reaccionan aos procesos curativos e poden ter memoria ou sensibilidade. Na Amazonía peruana, unha chamana transforma as súas visións rituais e os diálogos coas plantas en teares fractais, mentres o seu territorio se ve ameazado pola deforestación impulsada por colonias menonitas alemás. Ambas as mulleres, atravesadas pola dor da perda e o descoñecemento popular dos seus descubrimentos, son capaces de entender as linguaxes da auga, as plantas e os animais.

La mala gent quere ser un filme xeracional porque pretende expresar o dilema común a todas as xeracións: por unha banda, queremos facer as cousas mellor que os nosos pais; por outra, estamos condenados a repetir os seus erros para poder aprender deles. Queremos protestar contra a xentrificación mentres somos unha forza xentrificadora, queremos acabar coa especulación, pero tamén queremos un piso en propiedade.

O cinema actual é de colaboración, como no período da Ocupación. A única posición posible do creador é a non colaboración. Jean Eustache

Os salmos é un drama atmosférico sobre pantasmas persoais e políticos. Xorde do desexo de rexistrar certas imaxes e sons: filmar o barrio da infancia, o concerto duns amigos, o mar pola noite, os traballos e os días no porto. Cun impulso documental, a película parte do real para ir na procura dun ambiente fóra do tempo e do espazo, convertendo lugares cotiás en ficción para descubrir o misterio que agochan, e afastándose cara a unha zona temporalmente autónoma onde o coñecido se volve estraño. Todo isto cun aire de utopía no fin do mundo.

A Coruña. Crise económica de 2012. A vida de Gloria (52) transcorre con monotonía na rúa Barcelona, un bulevar vido a menos, onde vive e traballa. A repentina morte do seu irmán, emigrado hai vinte anos a Australia, trae de volta á casa á súa filla, Ana (27). No proceso de loito, Gloria comeza a cuestionarse a súa vida, sempre ancorada no mesmo lugar, e a proxectar os seus propios desexos.

Esta é a historia da miña nai, Consuelo (70), unha muller xubilada que se fai viral en redes tras asistir a unha multitudinaria rave ilegal na súa pequena vila de La Peza, Granada. Inspiradas polo seu exemplo, outras veciñas deciden unirse á aventura defendendo a festa ante os discursos alarmistas dos medios de comunicación. A súa participación na rave simboliza unha pequena revolución que cuestiona as expectativas impostas sobre as mulleres de idade avanzada nunha sociedade rural. A través da voz da miña nai, o colectivo rave e as mulleres da vila, proponse unha reflexión coral sobre a liberdade, a identidade e o silencioso mais implacable transcorrer dos anos. ¿Volverán os raveiros á vila que con tanto agarimo os acolleu? Consuelo teno claro: non pensa quedar no sofá vendo a vida pasar.

Tina (38) e Pol (27) viven na mesma cidade, A Coruña. Porén, no se volveron ver desde a agresión. Coordinados polo sistema de Xustiza Restaurativa contra delitos de odio LGBTQ+, comezan a prepararse para un posible cara a cara. Nel falarán sobre o acontecido: Pol agrediu a Tina nun ataque tránsfobo. Conforme ambas as partes avanzan no proceso xunto a Leo, o seu intermediario, a relación de Tina e a súa propia parella, Ricardo (52), cambalea. Malia o seu amor, co paso dos días comezan a enfrontarse aos seus erros persoais e á incomprensión mutua.